เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 573 / 734

ประโยค - มงคลถวินนี้ (ปริญญา ภาค ๑) หน้าที่ 360 อนุทูลสมุนดกกา [๓๕๕] กุมณฑดา นาม กมลิโภคราวน์ชูชก โอวดี อิ้วตุ้ ๙ กสิฏี กสิฏีมูุ่ง วาชิชูชาติ ชุมวนิชชูชกาอิชชร วนิชชูโป* โครญนิติ อุตโน วา ปรัช วาคิโ

มงคลถวินเป็นการศึกษาหลักการและจริยธรรมที่สำคัญต่อการดำเนินชีวิต โดยนำเสนอความรู้ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกสิฏี การเรียนรู้และสอนทางจิตวิญญาณ มุมมองทางสังคมและศาสนา มีการวิเคราะห์ถึงบทบาทของกสิฏีในชีวิตมน

ประโยค - มงคลศจินีนี้ (ปฐม ภาค๑) - หน้าที่ 361 คมฺภา ยถู ทวี เอกโต อาทติ ตตกุล โสโล อญฺญา โครฆาย ยถู โครขาวา สา ปกรม โถ อนฺธพา ฯ [๔๐๑] ภาคาดิกุมานินทร์ ปนสฺ อนฺธลาโร นาวม ฯ เตนภูคาถิ า กถลกฺ ญาย ปฏิ

เนื้อหาเกี่ยวกับมงคลศจินีและการปฏิญญาที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการปฏิบัติและอำนาจในการเข้าถึงการศึกษา ตลอดจนปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับชีวิตและการกระทำในทางธรรม การเรียนรู้และฝึกฝนเพื่อการแก้ปัญหาและกา

ประโยค - มงคลตามปีนี้ (ปฏิทิน ภาค8) - หน้าที่ 370 นิธาน อานุตวา ตาย สุทธิ อภิสิทธามิ อภิณิน การเฆน ดูโจ คายามดี ๆ กี ตว นิธาน สตหมัสุมติ อติฏิฏิ ๆ นิติ เทวดิ ๆ ราชา ปฏิญญา หามปุวา เอโก มาสโกติ ปุจิ ๆ

เนื้อหาในหน้าที่ 370 สะท้อนถึงมงคลตามปีที่มีความสำคัญ โดยมีการกล่าวถึงการประยุกต์ใช้ปีตามปฏิทินภาคที่ 8 บทสนทนาเกี่ยวกับเทวดา ราชา และความสำคัญของคำพิพากษาในการดำเนินชีวิต รวมถึงความเชื่อและพิธีกรรมที

ประโยค - มงคลกฎทบนี้(ปริญ ญา โค)- หน้า ที่ 376

ประโยค - มังคัดทับปีน แปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 1 มังคัดทับปีน แปล เล่ม 2 พระนครความแห่งจากที่ 3 (๑๐๕) พึงทราบวินฉัยในจากที่ 3: ความเป็นผู้มีสุดยอด ชื่อว่า พาหุลังจะ ความเป็นผู้อ่านในหัตถกรรมอย่างใดอย่างหน

เนื้อหานี้เป็นการวิเคราะห์ความหมายและบทเรียนจากหลักธรรมในมังคัดทับปีน แปล เล่ม ๒ โดยเน้นความเป็นผู้มีสุดยอดในการศึกษาและการปฏิบัติทางจิตใจ รวมถึงกฎเกณฑ์ในการฝึกฝนกาย วาจา และจิต ซึ่งนับว่าเป็นองค์ประก

ประโยค - มังกิดตามนี้ปิมแปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 3 ถาวว่าด้วยพาทุล้อจะ [๑๒๒] ความเป็นผู้มีสติมาก ชื่อพาทุล้อจะ โดยอรรถ พาทุล้อจะ ได้ความเป็นผู้อาสในกิจนั้น ๆ อันเกิดขึ้นเพราะเรียน บ้าง เพราะฟังบ้าง ซึ่งพ

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับความเป็นผู้มีสติมากในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงการเป็นผู้เรียนรู้และการรวมรวมความรู้จากพระพุทธวจนะและอรรถสูตรต่าง ๆ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงบทบาทของบรรพชิตในการสืบทอดและปฏิ

ประโยค - มังคลัตถทีปนีแปล เล่ม ๒ หน้า 4 หรือบอกสูตรหรือชาดกอย่างหนึ่ง ในท่ามกลางบริษัท ภิกษูนี้หาอ้างว่าผูทรงสุถะไม่ ส่วนพระพุทธวาจะอันถกยูไดเรียนแล้ว ย่อมเป็นอย่างเวลาที่ตนเรียนมาแล้วนั่นแหละ เมื่อร

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความสำคัญของการสั่งสมธรรมและหลักการที่เป็นไปในพระพุทธศาสนา เช่น พระปริตธรรมและการเป็นผู้ทรงสุถะ. ภิกษุผู้สั่งสมทำให้ความรู้ทางธรรมอยู่กับตน โดยไม่ลืมเลือนนานเป็นเวลาหลายปี. ความสงบ

ประโยค - มังสังลติภาพกันแปล เล่ม ๒ หน้า ๕ [บรรยายสังสกุล] "ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกเหล่านี้ มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคล ๕ จำพวกเป็นไหม? คือ บุคคลมีสุตะน้อย(ทั้ง) ไม่เข้าถึงโดยสุดะ, บุคคลมีสุตะน้อย(แต่

ในพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับบุคคล ๕ จำพวกที่มีอยู่ในโลก โดยแบ่งออกตามจำนวนของสุตตะและการเข้าถึงสุตตะนั้น ๆ ภิกษุทั้งหลายได้รับการชี้แจงถึงความแตกต่างระหว่างผู้มีสุตตะน้อยและมาก การทราบถึงระดับความรู้ในศาสต

ประโยค - มังคลัตถิบันแปล เล่ม 2 - หน้า 6 (แต่) เขาเป็นผู้รู้เท่าถึงธรรม รู้ทั้วถึงธรรม แห่งสูญน้อยนั่นแล้ว ปฏิบธรรมสมควรแก่ธรรม อย่างนี้แหละ ภูมิกทั้งหลาย บุคคล เป็นผู้มีสูญน้อย (แต่) เข้าถึงโดยสุตะ

ในมาตรานี้มีการพูดถึงความแตกต่างระหว่างผู้ที่เข้าถึงธรรมด้วยสุตะและไม่เข้าถึง โดยชี้ให้เห็นถึงบทบาทของการปฏิบัติธรรมและการมีสติในการถือปฏิบัติตามหลักการของศาสนา พระผู้มีพระภาคพระสุคตศาสดาได้ตรัสถึงควา

ประโยค - มังกรัตถึ๙เท็๙เป็นแผน เล่ม ๒ - หน้า ที่ ๗ บัณฑิตหลายยอดสรสรเจ้าโดยสีล (แต่) สุขของเขาทั้งจดพร้อมไม่ ถ้าผบุคคลแม่มี สุขมาก (แต่) ไม่ตั้งมั่นอยู่สีล บัณฑิต ทั้งหลายย่อมตั้งเดีย๙เขาโดยสีล (แต่)

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดในอรรถกถาของมังกรัตถึ๙เท็๙ เล่ม ๒ ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของสีลและสุขในชีวิตของบัณฑิต สามารถมีสุขได้ทั้งที่มีสีลและไม่มีสีล โดยจำเป็นต้องยึดมั่นในสีลเพื่อความสุขที่ยั่งยืน เนื้อหา

ประโยค - มังคลัตถีปนิษบเล่ม ๒ - หน้าที่ ๙ ไปนี้ (เป็นอุทาหรณ์)- [เรื่องพระมหามุนีชาภิกษาผู้พุทธสุด] "ได้ยินว่า พระมหาคนหนึ่ง คือว่า " การบูชาพระพุทธนะ และพระสังฆมัตนะ ก็บรรจุอยู่ ฤทธามันจะชื่อนเป็นอุ

บทนี้พูดถึงการบูชาพระพุทธและการเข้าถึงพระธรรมรัตนะ โดยยกตัวอย่างเหตุการณ์ที่พระมหามุนีได้ไปเฝ้าพระศาสดาและสอบถามเกี่ยวกับการบูชาพระธรรม พระศาสดาแนะนำให้บูชากุฏิเป็นพุทธสุด รวมถึงการกล่าวถึงเหตุผลว่าทำ

ประโยค ๑ มังกิลติที่มีนเปล เล่ม ๙ หน้า ที่ ๑๑ (ด้วยอาริหัตตมรรธร) อรรถกถาแห่งอธิบายสูตร จุดดวรรณครปัญฉาสก์ ในดิถนินาว อังฤทธนิกา ว่า "อธิบายว่า ภิกษุอยู่มริหาร คือปฏิบัติ คุมครองตน ทำไมจึงควรให้หมดอ

ในเนื้อหานี้ได้อธิบายบทบาทของการบริหารตนและความสำคัญของการทำให้ตนเองหมดจด โดยอาศัยอาริหัตตมรรธรซึ่งเป็นแนวทางที่สำคัญในพระพุทธศาสนา รวมถึงการคุมครองตนและการสังเกตความมลทินที่เกิดจากอารมณ์อันไม่บริสุทธ

ประโยค ๔ - มังคลด้านที่นี ้ เป็นแปล เล่ม ๒ - หน้า ๑๕ ไม่อิ่มด้วยมะขาม เพราะตนยังเป็นสาว จึงทำมีอาจารย์ กับ พราหมณ์หนุ่มคนหนึ่ง คิดว่า "ด้วยอุบายอย่างนี้" เราจักเป็นผู้ปลอด ภัยหา (อะไร) ?) ได้ตามชอบใจ"

เรื่องราวนำเสนอถึงพราหมณ์หนุ่มที่ได้คิดอุบายเพื่อความปลอดภัยและความสงบสุขในชีวิต โดยในช่วงการเดินทาง เขาเผชิญกับอันตรายและการเตือนสติเกี่ยวกับความตาย นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญของการฟังธรรมและกา

ประโยค ๔– มังกรตัวนี้เป็นแผล เล่ม ๒ หน้า ๑๖ "ความโศกที่สามารถให้เกิดน้ำตา ภายในของพราหมณ์นั้น น่าจะมี (เป็นแน่) ซึ่งถามถึงเหตุแห่งความโศกนั้น. แก้กล่าวคำเทพดา บอก แล้วถามว่า "ข้าพเจ้าได้ยินคำนี้ จึงสร

ในบทสนทนานี้ พระโพธิสัตว์ตั้งคำถามกับพราหมณ์เกี่ยวกับเหตุแห่งความโศกและความตาย โดยอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำและผลที่เกิดขึ้น ส่งเสริมให้เข้าใจถึงการสะท้อนในชีวิตและการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุ

ประโยค ๕- มังคลดึกดิบาปนี้มแปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๑๘ ซูออกไปยืน (แอบ) อยู่ริมริมประตู แล้วเข้าไปสู่เรือน ถามว่า "ท่านได้อะไรมา?" แอบบอกว่า "ข้าได้มาพันหนึ่ง เก็บไว้ให้โน่น." นางไปบอกแก่ชายชาวซู ชายชูชั

ในบทนี้วิเคราะห์ถึงการกระทำของพราหมณ์ที่เข้าไปหาพระโพธสัตว์ รวมถึงการบูชาที่เกิดขึ้นต่างๆ ตามแนวทางของพระโพธสัตว์และการรับฟังจากผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลดคนในอนาคตตามแผนที่กำหนดไว้ในช่วงระยะเวลา ๓

ประโยค ๔ - มังกัลติที่เป็นแปล เล่ม ๑ หน้า ๑๙ เปลืองพราหมณ์จากทุกข์ ด้วยประกาศฉะนี้ ด้วยเหตุนี้ พระผู้พระภาคจึงตรัสไว้ในอภิปรายว่า:- "เราเมื่อพิสูจน์ด้วยปัญญา จึงเปลืองพราหมณ์ จากทุกข์ได้ ผู้นี้จะเสม

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของปัญญาในการนำพาไปสู่การดับทุกข์ โดยอ้างอิงจากพระพุทธวจนที่กล่าวถึงความเป็นอภินิหารด้วยปัญญา พระโพธิสัตว์แสดงให้เห็นว่า ปัญญาเป็นสิ่งที่สูงสุดเหนือกว่าทรัพย์หรือยศ และการฝึกฝนปั

ประโยค ๔ - มังคลัตถีปิเป็นแปล เล่ม ๒ - หน้า ๒๐ จึงกล่าว (แก้) ว่า:- "ท่านผู้นำกล่าวทั้งหลาย กล่าวว่าปัญญาแล ประเสริฐสุด จุฬะอรัญคร (ราชานุภัทร) ประเสริฐลำำร้างหลาย สีล ๑ สีล ๑ ธรรม ของสัตบุร

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของปัญญาและธรรมะในชีวิตของสัตบุรุษ โดยแสดงให้เห็นว่าบุคคลที่มีปัญญาจะได้รับคุณประโยชน์อันสูงสุดจากการถือธรรมที่ถูกต้อง และการแสดงธรรมแก่มนุษย์เพื่อความเป็นอมตะ เป็นการสร้างกร

ประโยค ๔ - มังคลิฏฐิที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๒๑ พิพากษามวล แม้เรื่องโอรสของพระเจ้าพรหมทัต ผู้ทรงศึกษาธรรมทิพะ และมโนดั้นเป็นเหตุอสูรกรรมเลี่ยง (เสียงร้องของสัตว์ทั้งปวง) ในกรุงัติกสิลาแล้ เสด็จกลั

ในเรื่องนี้เสนอถึงพระเจ้าพรหมทัตผู้มีการศึกษาธรรมทิพะและกิจกรรมต่างๆ ที่ได้ทำหลังจากครองราชสมบัติ โดยมุ่งหวังเพื่อทำบุญและสร้างสวรรค์ในเบื้องหน้า ข้อความนี้ยังอ้างอิงถึงภาวะแห่งอุปราบและความสำคัญของสั

ประโยค ๔ - มัง کلیดติที่เป็นแปลง เล่ม ๒ - หน้าที่ ๒๒ กว่าด้วยศิลปะ [๒๒๘] ความเป็นผู้ลาดในกิจกรรมมี ๒ อย่าง ด้วย สามารถแห่งศิลปะของบรรพชิตและกุฎีก์ คือตัวศิลปะ [อนาคาริศิลปะ] ในศิลปะ ๒ อย่างนั้น การต

เนื้อหานี้กล่าวถึงศิลปะซึ่งเป็นส่วนสำคัญในกิจกรรมเหล่าบรรพชิต ทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการทำงานที่เกี่ยวข้องกับการตกแต่งและดำเนินงานในวัดและสถานที่สำคัญต่างๆ เช่น โรงอุโบสถ และพระเจดีย์ การร่วมมือกันทำ

ประโยค ๑- มังคลัตถีบนี้นับเปนเล่ม ๒ - หน้าท 24 อาจ เพื่อจะจัดจิวมีปอยอย่างนี้ได้หรือ?" ดังนี้แล้ว ได้เสด็จไปสู่ กรุงเทพฯ พระเฑาะ พระเฑาะเป็นผู้ฉลาดในกิจกรรม จึงทูลว่า "อา พระเจ้าข้า" แล้วจัด (ทำ) จีวร

ในเนื้อหานี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการทำจีวรที่มีการออกแบบโดยพระเฑาะ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเฉลียวฉลาดและความเข้าใจในกิจกรรมต่างๆ การจัดจีวรที่มีปอยนั้นมีความสอดคล้องกับพระคาถา และถูกเรียกว่าภิญจในแง่มุมต